« از دولت هارون واثق « رستگارى يافت « كه از عدالت و عطاء « فيض بخش شد . « چه نيك است دنيا كه قرين دين باشد « از احسان وى بزرگوارى عام است « و كسان در آرامش و گشايشند « بسا كسا كه دعاى بقاى او مىگويد . » و هم على بن جهم در بارهء او گفت : « به خدا جانها به شاه واثق وثوق دارد « شاهى كه مال از او تيره روز است « اما هم صحبتش تيره روز نيست « شمشير را با وى الفت است « اما مال گرانقدر از او گريزان . « شيرى كه از حملات وى « جنگ عبوس ، خندان مىشود . « اى بنى عباس خدا جز اين نمىخواهد « كه شما راهبر قوم باشيد . ) ( 153 گويد : قلم ، كنيز صالح بن عبد الوهاب اين اشعار را به آواز خواند ، و هم شعر محمد بن كناسه را كه گويد : « عبوسم و محتشموار . « و چون با اهل وفا و كرم نشينم « خاطر را آزاد نهم